ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นอำเภอไทรโยค
อำเภอไทรโยค เป็น 1 ใน 13 อำเภอของจังหวัดกาญจนบุรี มีพื้นที่ประมาณ 2,729 ตารางกิโลเมตร โดยกิโลเมตรหรือประมาณ 776,250 ไร่ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัดมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงมีดังนี้
ทิศเหนือติดกับอำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี
ทิศใต้ติดกับอำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี
ทิศตะวันออกติดกับอำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี
ทิศตะวันตกติดกับเทือกเขาตะนาวศรี ประเทศเมียนมาร์
ประวัติความเป็นมา
อำเภอไทรโยคมีมาตั้งแต่รัชกาลที่ 5 ได้ทรงเสด็จประพาสน้ำตกเขาพัง หรือน้ำตกไทรโยคน้อยในปัจจุบัน ซึ่งชื่อของน้ำตกเขาพังก่อนจะมากลายเป็นน้ำตกไทรโยคน้อยนั้น ได้มาจากการที่ตัวน้ำตกมีลักษณะเป็นหน้าผาหินปูนที่พังทลายมา สูงประมาณ 35 เมตร ทำให้ได้ชื่อเรียกว่าน้ำตกเขาพังในสมัยนั้นอำเภอไทรโยคยังไม่มีชื่อเรียก พระองค์ได้ทอดพระเนตรเห็นต้นไทรที่ขึ้นอยู่ริมธารน้ำกำลังถูกกระแสลมพัดโยกไปโยกมา ซึ่งชาวบ้านเรียกกระแสลมนี้ว่า “ลมโยกข้าวเบา” จึงตั้งชื่อน้ำตกนั้นว่า “น้ำตกไทรโยค” และได้มีการจัดตั้งอำเภอขึ้นตามชื่อน้ำตก เช่น อำเภอไทรโยคน้อย ที่มีน้ำตกไทรโยคน้อยอยู่ในอำเภอและอำเภอไทรโยคใหญ่ ที่มีน้ำตกไทรโยคใหญ่อยู่ในอำเภอ เป็นต้น ซึ่งวันที่ 16 กรกฎาคม 2506 รัชกาลที่ 5 ได้ตั้งกิ่งอำเภอไทรโยค อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เป็นอำเภอไทรโยค
รัชกาลที่ 5 เสด็จประพาสไทรโยค
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสทางแม่น้ำน้อยแขวงเมืองกาญจนบุรี 3 ครั้ง ได้ทรงพระราชนิพนธ์หนังสือระยะทางทุกคราว ครั้งแรกเมื่อปีระกาเบญจศก พระพุทธศักราช 2416 เสด็จทรงเรือมุรธาวสิทธสวัสดีเป็นเรื่องพระที่นั่ง เสด็จจากกรุงเทพมหานครออกทางทะเลไปเข้าปากน้ำแม่กลองทรงเรือปิกนิกเรือไฟโยงไปประทับเมืองราชบุรี เสด็จทางสถลมารคจากเมืองราชบุรี ประทับแรมที่หนองบัวค่ายด่านทับตะโกแลท่าสะคร้อ เสด็จลงเรือพระที่นั่งกระบวนเรือแจว ล่องกลับกรุงเทพมหานครทางเมืองกาญจนบุรี ราชบุรี เสด็จคราวนั้นทรงพระราชนิพนธ์โคลงนิราศให้เป็นของท้าวสุภัติการภักดี (นาก)
ครั้งที่ 2 เมื่อปีฉลูนพศก พระพุทธศักราช 2420 เสด็จทรงเรือปิกนิกเป็นเรือพระที่นั่งเรือกลไฟโยงจากกรุงเทพมหานครไปทางคลองบางกองน้อยเข้าคลองมหาสวัสดีออกลำน้ำนครชัยศรีเข้าคลองเจดีย์บูชาขึ้นประทับพระนครปฐมแล้วเสด็จกระบวนสถลมารคจากพระนครปฐมไปประทับพระแท่นดงรังค่ายหลวงเมืองกาญจนบุรี แล้วเสด็จจากค่ายหลวงโดยทางชลมารคขึ้นตามลำน้ำไปประทับที่กลอนโด วังหมึก สองพี่น้อง บ้านเหนือค่าย หาดตาเล็ก หาดหน้าเมืองไทรโยค เสด็จกลับโดยกระบวนเรือล่องจากไทรโยคมาประทับหาดกระแจะ สองพี่น้อง กลอนโด สำรอง โพธราม ราชบุรี ทรงพระราชนิพนธ์เป็นระยะทางความเรียง ซึ่งได้พิมพ์ในงานศพเจ้าจอมมารดาชุ่มใน พ.ศ. 2455
ครั้งที่ 3 เมื่อปีชวดสัมฤทธิ์ พระพุทธศักราช 2431 เสด็จโดยทางเดียวกันกับเมื่อเสด็จครั้งที่ 2 ทรงพระราชนิพนธ์กลอนระยะทางให้เหมือนข้าราชการฝ่ายในแต่ง ดังนี้
เมื่อคืนนอนไม่ใคร่หลับเพราะนับทุ่ม ให้กลัดกลุ้มดวงจิตต์ผิดไฉน
ข้างธานีฤาก็มีห่วงใย ข้างอยากไปฤาก็แรงแย่งยื้อกัน
แปดทุ่มเศษสู้ระงับหลับสนิธ เขาสะกิดปลุกยังกำลังฝัน
ว่าไปไทรโยคค้างอยู่กลางคัน จำได้มั่นแต่ท้อช้างชลพร่างพรู
แต่ถิ่นฐานทางไศลให้เลื่อมเปื้อน เห็นเลือนเลือนเหลวไหลอย่างไรอยู่
เผนเนตรจ้องมองนาฬิกาดู เห็นจวนตรู่เกือบสางสำอางกาย
พอเสร็จสรรพกลับคืนเข้าในห้อง นึกถึงต้องจากไกลก็ใจหาย
ชลเนตรแถวถั่งลงพรงพราย ผูกคาดด้วยขวัญตฤกนึกให้พร
(จาก นายกราชบัณฑิตยสถาน)
วันที่ 14 ธันวาคม 2470
ไทรโยคเป็นดินแดนแห่งชุมชนก่อนประวัติศาสตร์ซึ่งได้มีการค้นพบหลักฐานทางโบราณสถานโบราณวัตถุและโบราณคดีอันเก่าแก่ซึ่งแสดงถึงความรุ่งเรืองทางประวัติศาสตร์และอารยธรรมแห่งมนุษยชาติและไทรโยคเป็นดินแดนที่รวมวีรกรรมของเชลยศึกฝ่ายสัมพันธมิตรนับหมื่นคนที่ได้สังเวยชีวิตในการสร้างทางรถไฟสายมรณะขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

หลักฐานทางประวัติศาสตร์และโบราณคดี
อำเภอไทรโยคที่มีตวามเกี่ยวข้องและมีความสำคัญเกี่ยวกับยุคก่อนประวัติศาสตร์มากมาย ทั้งยังเป็นอำเภอที่ค้นพบหลักฐานทางโบราณคดีอันเป็นผลมากจากอารยธรรมของมนุษย์ในยุคสมัยก่อนซึ่งหลักฐานที่ค้นพบแต่ละอย่างก็ยังคงหลงเหลืออยู่ในอำเภอไทรโยคอีกด้วย โดยหลักฐานที่ค้นพบจะแบ่งเป็นช่วงๆ ดังนี้
- ยุคหินเก่า มีอายุประมาณ 10,000 ปีมาแล้ว มนุษย์ในสังคมล่าสัตว์ไม่มีถิ่นฐานแน่นอน พบหลักฐานตามถ้ำเพิงผา และที่ราบริมฝั่งแม่น้ำแควน้อย และแควใหญ่พบเครื่องมือหินกรวดกะเทาะหน้าเดียว กะเทาะหยาบ พบในเขตตำบลไทรโยค อำเภอไทรโยค
- ยุคหินกลาง มีอายุประมาณ 10,000 – 5,000 ปี พบเครื่องมือหินกะเทาะมีความประณีตมากขึ้น พบเครื่องปั้นดินเผาแบบง่ายๆ จากหลักฐานที่พบแสดงว่ามนุษย์ในสมัยนี้อาศัยกระจัดกระจายอยู่ทั่วไปตามถ้ำใกล้แห่งน้ำ มีประเพณีการฝังศพโดยใส่เครื่องมือเครื่องใช้และเครื่องเซ่นฝังร่วมกับศพโรยดินแดงไว้ทั่วศพ แหล่งที่คนพบหลักฐาน คือ ถ้ำพระ ตำบลไทรโยค อำเภอไทรโยค
- ยุคหินใหม่ มีอายุประมาณ 4,000 ปีมาแล้ว มนุษย์ยุคนี้มีความเจริญกว่ายุคก่อนมากหลักฐานที่พบได้แก่ เครื่องมือหินขัด เครื่องปั้นดินเผา เครื่องจักสาน เครื่องประดับ มนุษย์สมัยนี้รู้จักการเพาะปลูก และเลี้ยงสัตว์ โดยมนุษย์ยุคนี้จะอาศัยอยู่ตามที่ราบใกล้แหล่วน้ำ ซึ่งเหมาะแก่เกษตรกรรมมีประเพณีการฝังศพโดยฝั่งเครื่องมือเครื่องใช้ และเครื่องเซ่นไว้ในหลุ่มฝังศพแหล่งโบราณคดีในยุคนี้มีอยู่เป็นจำนวนมากในเขตอำเภอไทรโยค มีสถานที่ที่สำคัญ ได้แก่ ถ้ำวังกระแจะ ตำบลวังกระแจะ อำเภอไทรโยค บ้านลุ่มสุ่ม ตำบลลุ่มสุ่ม อำเภอไทรโยค บ้านหินดาด ตำบลศรีมงคล อำเภอไทรโยค
- ยุคโลหะ จากการสำรวจของคณะไทย-เดนมาร์กที่ถ้ำองบะและที่อำเภอไทรโยคได้พบขวานสำริด เศษกำไลสำริด เศษกลองมโหระทึกสำริด 4 ชิ้น ระฆังสำริด และเครื่องมือใช้เหล็กปนอยู่กับหลุ่มฝังศพ ซึ่งในพื้นที่จังหวัดกาญจนบุรียังพบภาพเขียนสีสมัยก่อนประวัติศาสตร์อีกหลายแห่งกำหนดอายุระหว่าง 4,000 – 2,000 ปีมาแล้ว เช่น ที่ถ้ำรูป ตำบลวังกระแจะ อำเภอไทรโยค
ยุคประวัติศาสตร์
อำเภอไทรโยคเป็นอำเภอที่มีความเกี่ยวข้องกับยุคสมัยประวัติศาสตร์มากมาย ทั้งยังเป็นอำเภอที่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์อันเป็นผลมาจากอารยธรรมและสงครามของมนุษย์ในยุคสมัยประวัติศาสตร์อีกด้วย โดยหลักฐานที่ค้นพบจะแบ่งเป็นช่วงๆ ดังนี้
ประสาทเมืองสิงห์
อุทยานประวัติศาสตร์เมืองสิงห์ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม้น้ำแควน้อยในเขตตำบลเมืองสิงห์ อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี มีเนื้อที่ทั้งหมด 641 ไร่ 1 งาน 65 ตารางวา ประกอบด้วยเมืองสิงห์ และปราสาทเมืองสิงห์เมืองสิงห์เป็นเมืองโบราณที่ตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำแควน้อย อันเป็นพื้นที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์ จึงทำให้มีมนุษย์เข้ามาอาศัยอยู่ตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์และมีพัฒนาการทางด้านวัฒนธรรมต่อเนื่องมาจนถึงสมัยประวัติศาสตร์ ดังปรากฏพบหลักฐานทางด้านโบราณคดีจำนวนมากทั้งสมัยก่อนประวัติศาสตร์และสมัยประวัติศาสตร์ ที่สะท้อนให้เห็นอารยธรรมช่วงหนึ่งของมนุษย์ซึ่งเคยมีบทบาทในดินแดนแถบจังหวัดกาญจนบุรี คือ โครงกระดูกมนุษย์และเครื่องมือเครื่องใช้ในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ กำหนดอายุได้ประมาณ 2,000 ปีมาแล้วที่พบบริเวณทางทิศใต้ของเมืองสิงห์ที่ติดกับแม่น้ำแควน้อยและหลักฐานในสมัยประวัติศาสตร์ อันเป็นช่วงเวลาที่มีการสร้างเมืองสิงห์ เช่น การมีผังเมืองเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสหรือการสร้างศาสนสถานคือ ปราสาทเมืองสิงห์ไว้กลางเมืองหรือการพบประติมากรรมหลายรูปแบบอันเป็นศิลปะแบบขอมสมัยบายนจากคุณค่าและความสำคัญดังกล่าว กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเมืองสิงห์และปราสาทเมืองสิงห์ให้เป็นโบราณสถานแห่งชาติ ในราชกิจานุเบกษาเล่มที่ 52 ตอนที่ 75 ลงวันที่ 8 มีนาคม พุทธศักราช 2478 ทั้งนี้ได้ดำเนินการพัฒนาเมืองสิงห์และปราสาทเมืองสิงห์ตั้งแต่พุทธศักราช 2517 – 2519 ต่อมาจึงจัดทำเป็นโครงการพัฒนาโบราณสถานปราสาทเมืองสิงห์และเสนอให้บรรจุในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 4 (พุทธศักราช 2520 – 2524) และแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 5 (พุทธศักราช 2525 – 2529) จึงเปลี่ยนชื่อโครงการอุทยาปราสาทเมืองสิงห์และทำการขุดแต่งบูรณะจนแล้วเสร็จ พร้อมกับเปิดอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 3 เมษายน พุทธศักราช 2530 โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเสด็จพระราชดำเนินมาเป็นประธานในพิธีเปิด
.jpg)
เขาชนไก่
กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทเสด็จยกทัพจำนวน 30,000 คน ออกจากพระนครในเดือนธันวาคม พุทธศักราช 2328 มีพระราชบัณฑูรให้พระยากลาโหมราชเสนาและพระยาจ่าแสนยากรเป็นทัพหน้าเจ้าพระยากรัตนาพิพิธ (สน) เป็นเกียกกาย สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงจักรเจษฎาเป็นยกกระบัตร เสด็จยกทัพไปถึงตำบลลาดหญ้าเมืองกาญจนบุรีที่เชิงเขาบรรทัด ทรงให้จัดตั้งทัพที่ทุ่งลาดหญ้าตั้งค่ายชักปีกกาถึงกันมีพระราชบัณฑูรให้พระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี) คุมกองทัพมอญจำนวน 3,000 คน ไปตั้งขัดตาทัพพม่าที่ด่านกรามช้าง (บริเวณอุทยานแห่งชาติเอรวัณในปัจจุบัน) ทัพหลวงขนาดใหญ่ของพระเจ้าปดุงยกทัพเข้ามาทางกาญจนบุรีผ่านด่านเจดีย์สามองค์ จากนั้นทัพที่ 4 ของเมียนวุ่นจึงยกเข้ามาก่อนผ่านเมืองไทรโยคข้ามมายังแม่น้ำแควใหญ่ที่ท่ากระดาน จากนั้นเลียบแม่น้ำแควใหญ่มาจนถึงด่านกรามช้าง ทัพที่ 4 ของเมียนวุ่นตีทัพของพระยามหาโยธา (เจ่ง) แตกพ่ายหนีเข้ามา ทัพที่ 4 ของเมียนวุ่น จำนวน 10,000 คน มาตั้งทัพที่ลาดหญ้าหลังจากนั้นทัพที่ 5 ของเมียนวุ่น จำนวน 5,000 คน จึงยกทัพมาสมทบรวมทั้งสิ้น 15,000 คนของฝ่ายพม่าที่ลาดหญ้าทัพที่ 6 ของเจ้าชายศิริธรรมราชาตะแคงกามะตั้งอยู่ที่ด่านดินแดง ทัพที่ 7 ของเจ้าชายสะโดเมงสอตะแคงจักกุตั้งอยู่ที่สามสบ ทัพที่ 8 ทัพหลวงของพระเจ้าปดุงตั้งอยู่ปลายลำน้ำลอนชีหรือแม่น้ำรันตี ซึ่งอยู่ห่างจากด่านเจดีย์สามองค์ไม่มากนัก ฝ่ายสยามส่งเชลยชาวพม่าซึ่งถูกจับมาตั้งแต่สงครามอะแซหวุ่นกี้ชื่องะกานหรือนาข่านเป็นทูตไปเจรจากับพระเจ้าปดุงที่แม่น้ำรันตีแต่ไม่ประสบผล กงอทัพฝ่ายพม่าประสบปัญหาเรื่องความขาดแคลนเสบียงและการลำเลียงเสบียง ฝ่ายพม่าไม่สามารถค้นหาเสบียงที่เพียงพอสามารถเลี้ยงกองทัพขนาดใหญ่ได้ เสบียงที่ขนมาจากแดนไกลต้องลำเลียงไปให้แก่ทัพหน้าการรบที่ทุ่งลาดหญ้า
รัชกาลที่ 5 เสด็จประพาสไทรโยค
ในปีพุทธศักราช 2420 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระชนมายุ 24 พรรษาได้ทรงเสด็จประพาศไทรโยคพร้อมด้วยข้าราชบริพานตามลำน้ำแควน้อย โดยเสด็จพระราดำเนินจากพระนครในวันพฤหัสบดีที่ 17 มกราคม 2420 โดยขบวนเรือพระที่นั่งเข้าคลองบางกองน้อย คลองมหาสวัสดิ์ แม่น้ำนครชัยศรี คลองเจดีย์บูชา ทรงม้าที่นั่งไปยังตำบลพระแท่นและเมืองกาญจนบุรีเพื่อเสด็จทางชลมารคสู่ไทรโยค ขากลับเสด็จฯแม่น้ำแควน้อย แม่น้ำแม่กลอง เมืองราชบุรี แล้วเสด็จกลับพระนครฯ ผ่านคลองดำเนินสะดวก และคลองภาษีเจริญรวมประทับแรม 34 ราตรี การเสด็จครั้งนี้ท่านได้ทรงพระราชนิพนธ์พระอักษรเรื่อง “เสด็จประพาสไทรโยค” ในการเสด็จครั้งนี้เจ้าฟ้าฯบรมวงศ์เธอ กรมพระยานริศรานุวัติวงศ์ได้ตามเสด็จด้วยและทรงประทับใจในความงดงามของทัศนียภาพอันเกิดจากธรรมชาติของไทรโยคจึงทรงพระราชนิพนธ์เพลงเขมรไทรโยค และนำออกบรรเลงถวายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวต่อมาในปีพุทธศักราช 2431 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงเสด็จประพาสไทรโยคอีกเป็นครั้งที่ 2 ในช่วงพระชนมายุ 35 พรรษา โดยเสด็จพระราชดำเนินจากพระนครในวันอาทิตย์ที่ 6 มกราคม พุทธศักราช 2431 และเสด็จประพาสกลับพระนครวันศุกร์ที่ 8 กุมภาพันธ์ พุทธศักราช 2431 รวมประทับแรม 33 ราตรีซึ่งในการเสด็จพระราชดำเนินครั้งนี้สันนิษฐานว่าคงเสด็จประพาสไปและกลับผ่านคลองภาษีเจริญและคลองดำเนินสะดวก

สงครามโลกครั้งที่ 2
สงครามโลกครั้งที่ 2 (ค.ศ.1939 ถึง 1945) เป็นความขัดแย้งทางการเมืองระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับหลายประเทศในโลกทั้งยุโรปและเอเชีย โดยแบ่งกลุ่มประเทศเป็นฝ่ายสัมพันธมิตรและฝ่ายอักษะเป็นสงครามครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติประเมินกันว่ามีผู้เสียชีวิตระหว่าง 40 ถึงมากกว่า 70 ล้านคน
สาเหตุของสงครามโลกครั้งที่ 2
1. ปัญหาทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นภายหลังลงครามโลกครั้งที่ 1 ยุติลง ทำให้เกิดการต่อสู้กันระหว่างลัทธิคอมมิวนิสต์กับลัทธิฟาสซิสต์
2. ความไม่เป็นธรรมของสมธัญญาแวร์ซายส์และสัญญาสันติภาพ ซึ่งทำภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เยอรมนีและชาติผู้แพ้สงครามถูกบังคับให้ลงนามในสัญญาที่ตนเสียเปรียบ เช่น การสูญเสียดินแดนอาณานิคมและจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามจำนวนมหาศาลจึงต้องการล้มเลิกเงื่อนไขข้อตกลงในสัญญา
3. การเติบโตของลัทธิทางมหารหรือระบบเผด็จการมีผู้นำหลายประเทศสร้างความเข้มแข็งทางทหารและสะสมอาวุธร้ายแรงต่างๆ ได้แก่ เยอรมนี อิตาลี ญี่ปุ่น เพื่อขยายอำนาจทางการเมืองขยายดินแดนขยายพื้นที่ทำกินและอาศัยโดยใช้กำลังเข้ายึดครองดินแดนต่างๆ และปกป้องผลประโยชน์ชาติตน
4. ความล้มเหลวงขององค์การสันนิบาตชาติ การทำหน้าที่รักษาสันติภาพไม่ประสบผลสำเร็จเพราะสันนิบาติชาติไม่มีกองกำลังของตนเอง และไม่มีอำนาจยับยั้งข้อพิพาทระหว่างประเทศได้
5. เป็นผลกระทบมาจากสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลก (The Great Depression) ในช่วงปี ค.ศ. 1929 – 1931
สาเหตุปัจจุบัน คือ การที่เยอรมนีบุกโปแลนด์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 จึงเกิดเหตุการณ์ลุกลามกลายเป็นสงครามโลกไปในที่สุด โดยมีการแบ่งฝ่ายออกเป็น 2 ฝ่าย คือ
- ฝ่ายอักษะ (Axis Powers) จะมีเยอรมนี อิตาลี และญี่ปุ่น
- ฝ่ายสัมพันธมิตร (Alied Powers) จะมีอังกฤษ ฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกาและโซเวียตรัสเซีย
สงครามในยุโรปยุติลงเมื่อเยอรมนียอมแพ้ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1945 ส่วนในเอเชียยุติลงเมื่อญี่ปุ่นถูกถล่มด้วยระเบิดปรมาณูและยอมแพ้อย่างเป็นทางการในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1945
ผลของสงครามโลกครั้งที่ 2
เกิดการเปลี่ยนแปลงดุลอำนาจของโลก มหาอำนาจยุโรปลดความสำคัญลง จึงทำให้เกิดประเทศมหาอำนาจใหม่ คือ
- สหรัฐอเมริกา ผู้นำฝ่ายโลกเสรีประชาธิปไตย
- โซเวียตรัสเซีย ผู้นำฝ่ายโลกคอมมิวนิสต์
- การก่อตั้งองค์การสหประชาชาติ
- ประเทศที่ตกอาณาเขตนิคมมีการเรียกน้องของเอกราช
สถานที่ที่เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่ 2 ในอำเภอไทรโยค
- ช่องเขาขาด เป็นดินแดนทางประวัติศาสตร์ที่เช่าขานถึงสงครามที่โหดร้าย เพราะว่าเชลยศึกต้องสร้างทางรถไฟ เพื่อที่จะใช้เป็นเส้นทางในการเดินทัพของญี่ปุ่นเข้าสู่ประเทศอินเดีย ซึ่งเชลยศึกก็ถูกสั่งให้ทำเส้นทางรถไฟกันทั้งวันทั้งคืนโดยตามประวัติศาสตร์กล่าวว่าการขุดเจาะให้เป็นช่องเขาขาดใช้เวลาประมาณ 3 เดือน ซึ่งตรงกับเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2486 ด้วยเหตุนี้จึงเรียกว่า “ช่องไฟนรก” เนื่องจากเป็นสถานที่ที่ทำให้เชลยศึกหลายคนจบชีวิตลงเพราะขาดสารอาหารและพบอุปสรรคตามธรรมชาติ เช่น หน้าผ้า เหวลึกและเป็นไข้ป่าจนจีวิตลง
- ถ้ำกระแซ อยู่ติดกับเส้นทางไฟสายมรณะ เป็นส่วนหนึ่งในประวัติศาสตร์สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ตอนที่สร้างทางรถไฟสายมรณะจากไทย - พม่า ในออีตถ้ำกระแซเคยเป็นที่พักของเชลยศึกที่ถูกกวาดต้อนมาสร้างทางรถไฟสายมรณะ ภายในถ้ำมีลักษณะโป่งเป็นห้องโถงใหญ่ อากาศถ่ายเทสะดวกมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยองค์ใหญ่ประดิษฐานอยู่ มีชื่อว่า หลวงพ่อถ้ำกระแซ
บุคคลที่มีชื่อเสียงของท้องถิ่น
บุคคลสำคัญที่มีชื่อเสียงหรือเป็นที่รู้จักกันในอำเภอไมรโยค คือ “หลวงปู่ชุบ” หรือ “พระครูอดุลพิริยานุวัตร (ปญญาวุธโธ)” อดีตเจ้าอาวาสวัดวังกระแจะ พระเกจิชื่อดังแห่งอำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี ท่านมีนามเดิมว่า ชุบ นามสกุล ถิ่นนาค เกิดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2469 หมู่ที่ 3 ตำบลบ้านปรก อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม ในตระกูล “ถิ่นนาค” โยมบิดาชื่อนายปลื้ม ถิ่นนาคโดยมมารดาชื่อนางช่วง ถิ่นนาค ท่านมีพี่น้องร่วมบิดามารดารวม 5 คน ท่านเป็นบุตรคนที่ 4 มีพี่สาว 3 คน น้องชาย 1 คน และมีพี่สาวต่างมารดา 1 คน โดยมบิดามารดาประกอบอาชีพด้านการเกษตรในวัยเยาว์ท่านได้ใช้ชีวิตแบบเด็กชนบททั่วไป แต่ท่านเป็นเด็กที่ฉลาดกว่าเด็กในวัยเดียวกันกล่าวคือ ท่านมีความจำที่ดี ได้รับฟังเรื่องราวต่างๆ เพียงแค่ครั้งเดียวก็สามารถจำไปเล่าได้ถูกต้อง แล้วยังมีอุปนิสัยเด็ดเดี่ยวมุ่งมั่น รักษาสัจจะวาจา อ่อนน้อมถ่อมตน เป็นที่รักใคร่แก่คนทั่วไป รักการศึกษาเล่าเรียน เมื่อเข้าสู่วัยรุ่นซึ่งมีอายุราว 18 ปี ท่านได้เป็นกำลังสำคัญช่วยบิดามารดาประกอบอาชีพเพราะท่านถือได้ว่าเป็นบุตรชายคนโตของครอบครัว ซึ่งชีวิตในวัยหนุ่มของชายชนบททั่วไปจะต้องหาครูบาอาจารย์เพื่อฝากตัวเป็นศิษย์เรียนวิชาอาคมต่างๆ ไว้ป้องกันตนเองและครอบครัวไม่ให้ใครมารังแกข่มแหงได้ เมื่ออายุครบ 20 ปี ท่านได้เข้าพิธีอุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2491 ที่วัดคู้สนามจันทร์ ตำบลบ้านปรก อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม โดยมีพระอธิการกลึง ธมมโชติ วัดสวนแก้ว เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการเจียม เป็นพระกรรมวาจาจารย์และพระอธิการปิ่น เป็นพระอนุสาวนาจารย์ เมื่อหลวงพ่อชุบบวชแล้วท่านได้เรียนวิปัสสนากรรมฐานกับหลวงพ่อกลึง พระอุปชฌาย์ โดยหลวงพ่อชุบได้เรียนวิชาไสยเวทย์กับอาจารย์รื่นมาก่อนแล้ว เมื่อบวชเป็นพระหลวงพ่อกลึงได้ถ่ายทอดวิชาต่างๆ ให้อีก จึงทำให้หลวงพ่อชุบสามารถจำความรู้ด้านไสยเวทย์วิทยาคมต่างๆ ได้อย่างรวดเร็ว หลวงพ่อชุบจำพรรษาอยู่ที่วัดคูสนามจันทร์ เป็นเวลา 4 พรรษา หลังจากนั้นท่านก็ได้ย้ายไปจำพรรษา เพื่อศึกษาด้านพระปริยัติธรรมและได้ศึกษาสรรวิชา จากพระมหาสิทธิการทองวัดเพชรสมุทรด้วย โดยพระมหาสิทธิการทองนั้น ท่านเป็นศิษย์หลวงพ่อคง วัดบางกระพร้อม ซึ่งหลวงพ่อชุบศึกษาได้เปรียญธรรม 5 ประโยคขณะที่จำพรรษาที่วัดเพชรสมุทรอีกด้วย โดยพลวงพ่อชุบจะออกเดินธุดงค์ทุกปี บางปีธุดงค์ไปถึงนครศรีธรรมราช เพื่อสักการะพระบาทธาตุเจดีย์ ณ วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหารอยู่นครศรีธรรมราช 3 คืน แล้วจึงเดินธุดงค์กลับวัดเพชรสมุทร หลวงพ่อชุบได้เดินธุดงค์แถบป่าเขาด้นตะวันตกแถบราชบุรี กาญจนบุรี ถึงชายแดนพม่า และท่านได้เดินธุดงค์มาถึงถ้ำละว้า อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี ในปี พ.ศ. 2505 ต่อมาหลวงพ่อชุบได้รับการแต่งตั้งจากคณะสงฆ์จังหวัดกาญจนบุรีให้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดวังกระแจะในช่วง พ.ศ. 2513 ซึ่งท่านได้มีผลงานต่างๆ มากมาย ดังนี้
ผลงานด้านการศึกษา
พ.ศ. 2498 หลวงปู่ชุบได้รับการแต่งตั้งเป็นครูสอนพระปริยัติธรรม
พ.ศ. 2499 ได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการตรวจข้อสอบธรรมสนามหลวง
พ.ศ. 2501 ได้รับการแต่งตั้งเป็นครูสอนบาลี
พ.ศ. 2513 เป็นเจ้าสำนักเรียนประจำสำนักเรียนวัดวังกระแจะ
ผลงานด้านสาธารณูปโภค
พ.ศ. 2516 หลวงพ่อชุบได้จัดสร้างอุโบสถขึ้น
พ.ศ. 2519 สร้างกุฏิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ หอฉัน หอสวดมนต์ ห้องน้ำ
พ.ศ. 2534 สร้างเมรุ ศาลาฌาปนสถาน และห้องน้ำใหม่
พ.ศ. 2547 สร้างศาลาการเปรียญหลังใหม่
ผลงานด้านการเผยแผ่พุทธศาสนา
พ.ศ. 2524 ได้รับการแต่งตั้งเป็นพระธรรมทูตเผยแผ่ทั้งในประเทศและต่างประเทศ ในประเทศอินเดีย
ภูมิปัญญา วัฒนธรรม และประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์
ภูมิปัญญา อาหารการกินของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ในชุมชนบ้องตี้บนนั้นมีความใกล้เคียงกันอาหารส่วนใหญ่จะประกอบด้วยผักจิ้มกับน้ำพริก ในช่วงเทศกาลจะมีอาหารประเภทเนื้อสัตว์ และนิยมอาหารที่หาซื้อได้ง่ายตามตลาดนัด แม่ว่ากลุ่มชาติพันธ์ในชุมชนจะมีลักษระการบริโภคอาหารที่คล้ายกัน แต่อาหารของแต่ละกลุ่มชาติพันธุ์จะมีเอกลักษณ์ของตนเอง เช่น แกงของคนมอญ พม่า กะเหรี่ยง ทวาย จะมีลักษณะเป็นก้อนขนาดใหญ่ แต่แกงของคนไทยจะใส่ผักเยอะๆ และหั่นเนื้อเป็นชิ้นเล็กๆ อาหารของกลุ่มชาติพันธุ์จากพม่าจะนิยมใส่มาซาลา ใส่น้ำมันพืชซึ่งทำให้อาหารมีความมัน แตกต่างจากคนไทยที่ไม่นิยมมาซาลาและอาหารที่มีความมันเท่าใดนัก นอกจากนี้กลุ่มชาติพันธุ์จากหม่านิยมดื่มกาแฟตอนเช้าเป็นอย่างมากหากมีแขกมาเยี่ยมไม่ว่าเวลาใดก็ตาม จะนิยงกาแฟร้อนรับแขกคู่กับขนมขบเคี้ยว
วัฒนธรรมการแต่งกายของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ในชุมชนบ้านบ้องตี้บนปัจจุบันมีความคล้ายคลึงกัน เช่น หากเป็นหญิงสูงอายุส่วนใหญ่อยู่บ้านจะสวมใส่ผ้าถุง และเสื้อคอกระบอก ต่างด้าวที่ได้รับชาติไทยบางส่วนนิยมแต่งกายตามสมัยนิยมเมื่อเข้าร่วมกิจกรรมทางสังคมกับกลุ่มคนไทย แต่บางส่วนก็ยังคงรูปแบบการแต่งกายเดิมของชาติพันธุ์ตนเอาไว้เมื่อมีกาประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ซึ่งเห็นอย่างเด่นชัดในวัฒนธรรมของชาวกะเหรี่ยง เด็กหญิงชาวกะเหรี่ยงจะสวมเสื้อผ้าฝ้ายสีขาวคอวี บริเวณคอเสื้อประดับด้วยเส้นด้ายหลากสีสัน ยาวคลุมข้อเท้า ผู้หญิงที่มีครอบครัวจะนุ่งผ้าถุง สวมเสื้อหลากสีสันคอวียาว ลักษณะเสื้อเป็นทรงกระบอกยาวคลุมเอว ผู้ชายสวมเสื้อสีแดง เขียว น้ำเงิน หรืออื่นๆ คอวี ยาวถึงเอว ประดับด้วยริ้วผ้าหลากสีสัน กางเกงที่สวมจะเป็นแบบใดก็ได้
การแต่งกายของชาวทวายจะมีความแตกต่างจากลุมชาติพันธุ์อื่นอยู่บ้าง โดยหนุ่มสาวจะแต่งกายตามสมัยนิยมทั่วไป กลุ่มผู้หญิงจะนุ่งผ้าถุง ผู้สูงอายุจะสวมโสร่ง ชอบทาหน้าด้วยทานาคาสีเหลืองนวลคนมุสลิมหนุ่มสาวจะแต่งกายด้วยชุดสมัยนิยมทั่วไป แต่เมื่อไปสุเหร่า ผู้ชายจะสวมโสร่งสีสันต่างๆ สวมเชิ้ตหรือเสื้อคอกลอม และสวมหมวกสีขาว ผู้หญิงจะโพกหัวด้วยฮิญาบ และนุ่งผ้าถุง สวมเสื้อคอกลมหรือคอปกทาหน้าด้วยทานาคา ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของกลุ่มชาติพันธุ์จากพม่า หากมีงานบุญจะแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีสันสดใส สวมเครื่องประดับ เช่น สร้อย แหวน กำไล เป็นต้น
ประเพณี การประกอบประเพณีพิธีกรรมทางศาสนานั้น เนื่องจากบ้านบ้องตี้บนเป็นชุมชนที่มีลักษณะสังคมแบบพหุวัฒนธรรม มีความหลากหลายทางเชื้อชาติปละศาสนา จึงจะจำแนกลักษระการประกอบประเพณีพิธีกรรมตามกลุ่มการนับถือศาสนา ดังนี้
ศาสนาพุทธ พุทธศาสนิกชนส่วนใหญ่ในชุมชนบ้านบ้องตี้บนประกอบด้วยคนไทย คนไทยเชื้อสายกระเหรี่ยง มอญ ทวาย และพม่า เมื่อถึงวันสำคัญทางศาสนาขาวบ้านจะนำข้าวปลาอาหารไปทำบุญที่วัดทว่าการประกอบพิธีกรรมทางศาสนานั้นมีคนเข้าร่วมน้อยมากจนในบางครั้งจำต้องยกเลิกการประกอบพิธีกรรมครั้งนั้นๆ ไป เนื่องจากมีเรื่องเล่าว่าเจ้าอาวาสวัดบ้องตี้รูปเดิมท่านมีอัธยาศัยไม่ดีนัก ชาวบ้านในชุมชนจึงไม่พึงใจจะไปร่วมพิธีกรรมที่วัด เมื่อท่านมรณภาพผลกระทบจึงตกมาอยู่ที่เจ้าอาวาสวัดรุ่นต่อๆ มา
ศาสนาคริสต์ คริสตชนชาวบ้านบ้องตี้บนจะเข้าร่วมพิธีกรรมทางศาสนาที่โบสถ์หลังโรงเรียนและโบสถ์ต้นตาลในวันอาทิตย์ส่วนกลุ่มที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายเซเวนเดย์แอดเวนติสจะเข้าโบสถ์ในวันเสาร์ชาวคริสต์บ้านบ้องตี้บนมีกิจกรรมทางศาสนาที่สำคัญประจำปีในวันที่ 25 ธันวาคมของทุกปี หรือวันคริสต์มาสซึ่งในแต่ละปีจะมีผู้เข้าชมงานเป็นจำนวนมาก การเตรียมงานจะเริ่มเตรียมตั้งแต่ปลายเดือนพฤศจิกายนโดยในช่วงคริสต์มาสจะมีกลุ่มเยาวชนชาวคริสต์เดิมร้อยเพลงอวยพรตามบ้านต่างๆ ไม่ว่าบ้านหลังนั้นจะถือศาสนาใดก็ตาม ซึ่งจะยืนร้องจนกว่าเจ้าของบ้านจะลุกมาเปิดประตูและบริจาคเงินให้ตามศรัทธา เพื่อนำเงินบริจาคมาใช้ในการจัดงานคริสต์มาส สำหรับการร้องเพลงนี้ชาวคริสต์ถือว่าเป็นการอวยพรให้มีความสุขในวันคริสต์มาส
ศาสนาอิสลาม กลุ่มผู้นับถือศาสนาจะมีธรรมเนียมการละหมาด 5 ครั้งต่อวัน และไปประกอบพิธีกรรมทางศาสนาทุกวันศุกร์ นอกจากนี้ยังมีงานทำบุญต้องรับการเกิดของหลานซึ่งมีลักษณะคล้ายประเพณีโกนจุกของไทย ในช่วงเช้าจะมีโต๊ะอิหม่ามมาอ่านคัมภีร์อัลกุรอ่านเพื่อขอพรให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองเด็กที่เกิดมามีแต่ความสุข และตั้งชื่ออิสลามให้เมื่อเสร็จสิ้นจะมีการเลี้ยงรับประทานอาหารร่วมกัน อาหารที่ใช้ในงานส่วนใหญ่จะเป็นแกงแพะ แกงมาซาลา เป็นต้น
ตำนานท้องถิ่น
ตำนานท้าวเวสสุวรรณโณ-ท้าวอู่ทอง เดิมมีพระฤาษีตนหนึ่งอาศัยอยู่ที่วัดสูงงิ้วด้านทิศเหนือของจังหวัดนครศรีธรรมราช ฤาษีมีลูกศิษย์อยู่สองคน คือท้าวอู่ทองกับท้าวเวชสุวรรณโณ ภายในบริเวณอาศรมที่หลังเขาสูงงิ้วดำมีบ่อทอง บ่อเงิน และบ่ำน้ำกรด ซึ่งพระฤาษีห้ามศิษย์ทั้งสองลงไปเล่นบริเวณนั้นอยู่มาวันหนึ่งพระฤาษีไม่อยู่ ท้าวอู่ทองกับท้าวเวชสุวรรณโณ จึงหนีไปที่บ่อทั้งสาม ทั้งสองจึงคิดอยากจะลงไปในบ่อน้ำกรดนั้นเมื่อท้าวเวชสุวรรณโณลงไปแทนที่น้ำกรดจะแห้งเหมือนบ่อเงิน บ่อทอง กลับปรากฎว่าร่างของท้าวเวชสุวรรณโณถูกน้ำกรดกัดจนกร่อนละลาย ท้าวอู่ทองเห็นดังนั้นจึงไม่ยอมฉุดท้าวเวชสุวรรณโณขึ้นมาจากบ่อน้ำกรดนั้นและตนเองก็หลบหนีไปเมื่อฤาษีกลับมาที่พัก ไม่เห็นลูกศิษย์ทั้งสองจึงไปดูที่บ่อน้ำทั้งสามเห็นบ่อเงินและบ่อทองน้ำแห้ง และในบ่อกรดเห็นร่างท้าวเวชสุวรรณโณกำลังถูกน้ำกรดกัดกร่อนเหลือเพียงเล็กน้อยจึงช่วยขึ้นมาจากบ่อน้ำกรด แล้วชุบตัวท้าวเวชส